 |
| της Ηρώς Κουνάδη |
Είναι ο πρώτος προορισμός που μας έρχεται στο μυαλό όταν σκεφτόμαστε τα πρώτα ανοιξιάτικα weekends μας: Τα πρώτα ουζάκια πλάι στο κύμα, τις πρώτες βόλτες με κοντομάνικα σε πλακόστρωτα δρομάκια, τα πρώτα υπαίθρια ποτά με τη μυρωδιά του γιασεμιού να καλύπτει εκείνη του δυόσμου στα Μοχίτο μας.
Και μπορεί το Πάσχα στο νησί να μην υπάρχει δωμάτιο ούτε γι’ αστείο, η άνοιξη όμως συνεχίζεται για κάμποσο καιρό πριν και μετά –γι’ αυτό κι εμείς φτιάχνουμε βαλίτσες και σπεύδουμε για ένα απριλιάτικο, ή ένα μαγιάτικο, σαββατοκύριακο στο στολίδι του Σαρωνικού.
Οι πρώτες αναγνωριστικές βόλτες
Να ξεκινήσουμε από τις απαραίτητες συστάσεις για αρχαρίους και νεοαφιχθέντες: Η Ύδρα έχει, στην ουσία, έναν μόνο οικισμό, αυτόν που απλώνει τα κουκλίστικα αρχοντικά του γύρω από το λιμάνι. Επάνω στο νησί δεν κυκλοφορεί τίποτα, μα τίποτα, μηχανοκίνητο: ούτε αυτοκίνητο ούτε μηχανάκι. Οι βόλτες γίνονται με τα πόδια –τέτοια ομορφιά, άλλωστε, δεν την απολαμβάνεις από το παράθυρο ενός αυτοκινήτου– ενώ στις πιο απομακρυσμένες παραλίες αναλαμβάνουν να μας μεταφέρουν θαλάσσια ταξί, με το κόστος κάθε διαδρομής τους να κυμαίνεται στα 3€-5€.
Η περαντζάδα του λιμανιού, ο φαρδύτερος, αν και πλακόστρωτος (όπως όλοι οι άλλοι) δρόμος του νησιού, αντανακλά τον κοσμοπολιτισμό που χάρισε τη δεκαετία του ’70 στην Ύδρα τον τίτλο της "αρχοντικής", και της άφησε κληροδότημα τις κάπως τσιμπημένες τιμές της. Εντυπωσιακά αρχοντικά, εκ των οποίων ξεχωρίζουν εκείνα των Τσαμαδού –που στέγασε τη Σχολή Εμποροπλοιάρχων αμέσως μετά την Επανάσταση– και Κριεζή, προσθέτουν το sightseeing το επιούσιο στις χαλαρές μας βόλτες. Café, μπαρ και ταβέρνες βγάζουν τραπεζάκια στην προκυμαία, και μας προκαλούν να πιάσουμε θέση πλάι στο κύμα και να περάσουμε ώρες ολόκληρες απλά χαζεύοντας τον κόσμο να περνά.
Το λιμανάκι συναγωνίζεται σε γραφικότητα η ενδοχώρα της Ύδρας: ένας λαβύρινθος λιθόστρωτων καλντεριμιών, που ελίσσονται ανάμεσα σε ολάνθιστες αυλές, παραδοσιακά μαγαζάκια και souvenir shops, περνώντας έξω από πετρόχτιστα σπίτια και φούρνους που μοσχοβολούν αχνιστό ψωμί.
Αν και αυτά είναι τα αληθινά αξιοθέατα ενός νησιού που ζει και αναπνέει ζεν γραφικότητα, αν επιμένετε για λίγο sightseeing ακόμα, σημειώστε: Τα υπέροχα αρχοντικά των Λάζαρου και Παύλου Κουντουριώτη, που στεγάζουν λαογραφικά εκθέματα και εκθέσεις ζωγραφικής, το Ιστορικό Αρχείο-Mουσείο Ύδρας, που φιλοξενεί κειμήλια της Επανάστασης και ντοκουμέντα από τους δύο παγκόσμιους πολέμους, και τέλος το Εκκλησιαστικό και Βυζαντινό Μουσείο, που στεγάζεται στα παλιά κελιά της Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην προκυμαία.
Περπατώντας σε λουλουδιασμένα μονοπάτια
Αν και είναι δύσκολο, ερχόμενοι για ένα Σαββατοκύριακο, να απαρνηθείτε τις βόλτες στην πανέμορφη πόλη της και το άραγμα στα café και τα ταβερνάκια της, που μοιάζει εδώ τρόπος ζωής, την Ύδρα αξίζει (και) να την περπατήσετε. Ιδιαίτερα αυτή η εποχή, που ο ήλιος δεν είναι ακόμη τόσο ανελέητος με τους οδοιπόρους, είναι ιδανική για να εξερευνήσετε τα μονοπάτια που διατρέχουν το νησί και να σκαρφαλώσετε στο λόφο του Προφήτη Ηλία και να θαυμάσετε τη θέα του λιμανιού από ψηλά. Οι πιο τολμηροί θα πάρουν τον τρίωρο δρόμο για την άκρη του νησιού, όπου βρίσκεται το Μοναστήρι της Ζούρδας. Το βλέμμα από εδώ αγκαλιάζει το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου, φτάνοντας μέχρι τις κορυφογραμμές της Μήλου όταν ο ορίζοντας είναι καθαρός.
Συντομότερη –και ιδανικότερη για όσους δεν είναι λάτρεις της πεζοπορίας– είναι η διαδρομή μέχρι την παραλιούλα τσέπης που λέγεται Καμίνι, περί τα 15 λεπτά χαλαρού περπατήματος από το λιμάνι. Πριν φτάσετε στο Καμίνι, θα συναντήσετε κρεμασμένη πάνω από τα γαλάζια νερά την Κοντυλένια, ένα εξαιρετικό θαλασσο-ταβερνάκι, από την υπέροχη βεράντα του οποίου απολαμβάνουμε εξαιρετική θέα στο ηλιοβασίλεμα –οι ντόπιοι λένε ότι είναι το καλύτερο του νησιού.
Αμφιθεατρικά κτισμένο πάνω από την παραλιούλα στο Καμίνι, ένα κάστρο του 18ου αιώνα έχει μετατραπεί σε all day café-bar, με το ταιριαστό όνομα Castello. Σερβίρει από το πρωί ως το βράδυ παγωμένους καφέδες, λαχταριστά γλυκά, εξωτικά κοκτέιλ και δημιουργική κουζίνα, με σούπερ θέα στη θάλασσα από τα μπαλκονάκια του που απλώνονται σε διαφορετικά επίπεδα.
Γεύση από Ύδρα: Ταβερνάκια και εστιατόρια
Ολόφρεσκο ψαράκι και θαλασσινά πλάι στο κύμα, θα δοκιμάσετε στη Μαρίνα και στο Ενάλιον, αμφότερα στην παραλία του Βλυχού, και με τις τιμές τους να κυμαίνονται στα 20€ το άτομο. Σπιτικά μαγειρευτά και υδραίικες σπεσιαλιτέ –must ο παραδοσιακός, υδραίικος χαλβάς για επιδόρπιο– σερβίρει το υπέροχο Γειτονικό, που οι ντόπιοι θα σας συστήσουν και ως «ταβέρνα της Χριστίνας», στην πόλη της Ύδρας (στα 18-20€ το άτομο).
Σούπερ μεζεδάκια συνοδεία ούζου απολαμβάνουμε στο Παραδοσιακό με το σκιερό του μπαλκονάκι (περί τα 15€ το άτομο) και σπιτικά μαγειρευτά, αλλά και νόστιμα κρεατικά στη σχάρα παραγγέλνουμε στην παλαιότερη ταβέρνα του νησιού, που λέγεται Ξερή Ελιά, και βρίσκεται σε μια πανέμορφη δεντροσκέπαστη πλατεΐτσα (στα 17-20€ το άτομο).
Περισσότερες λεπτομέρειες για καθένα από αυτά έχουμε εδώ.
Πού θα μείνετε: Ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια στην Ύδρα
Αν το budget σας επιτρέπει μια μικρή εξτραβαγκάντζα, η Ύδρα διαθέτει ουκ ολίγα ξενοδοχεία-κοσμήματα. Από τα δημοφιλέστερα, το boutique hotel Orloff στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό αρχοντικό και προσφέρει εννέα μοναδικά διακοσμημένα, πολυτελέστατα δωμάτια και σουίτες, σε τιμές που ξεκινούν από 144€ για το δίκλινο με πρωινό. Υπέροχο είναι και το Mistral, σε απόσταση αναπνοής από το λιμάνι, επίσης στεγασμένο σε ένα πετρόχτιστο αρχοντικό, με τιμές που ξεκινούν από τα 95€ για ένα δίκλινο με πρωινό.
Στις οικονομικότερες επιλογές, ξεχωρίζουμε τα απλά αλλά περιποιημένα δωμάτια του Sidra Hotel (στα 52€ το δίκλινο) του Achilleas Pension (50€ το δίκλινο) και του Andrea Pension (στα 55€ το δίκλινο). Επίσης, τα νησιώτικα δωμάτια του Ξενοδοχείου Ηλέκτρα, γύρω από μια όμορφη αυλίτσα, οι τιμές των οποίων κυμαίνονται στα 45€ το δίκλινο.
Δείτε περισσότερες προτάσεις για την διαμονή σας, εδώ.
πηγή :http://www.in2life.gr/escape/destinations/article/526491/ydra-anoixh-opos-argosaronikos.html
